سلام به همه ی داستانی های عزیز . امیدوارم که خوب باشید و سلامت .

قبل از اینکه داستان امروز رو بخونیم این توضیح رو بدم که طرح این داستان رو من از نوشته ای گرفتم که بیشتر خاطره بود و تصمیم گرفتم اون داستانیش کنم و براتون تو وبلاگ قرار بدم . امیدوارم که بخونید و خوشتون بیاد .

خجالت

ای کاش اون روز خجالت نمی کشید و حرف دلش رو می زد .

تو همون بر خورد اول وقتی جلوی در کلاس دیدتش عاشقش شد . به خودش می گفت : اگه الان مجنون اینجا بود و عشق اون رو میدید حتما بهش حسودی می کرد . می خواست موقع خارج شدن از کلاس بره و بهش بگه که عاشقش شده اما خجالت کشید یا شاید هم ترسید مسخرش کنه .

توی کلاس پشت اون می شست تا بتونه حد اقل از پشت ببینتش . جزوه ، کتاب ، سی دی اینا بهانه هایی بودن که بره و باهاش حرف بزنه اما هیچ وقت نتونست اون حرفی رو که باید بزنه رو بزنه . اخه خیلی خجالتی بود .

انقدر به هم نزدیک شده بودن که اون شده بود داداش سیاوش و مینا هم شده بود ابجی مینا . اما سیاوش دوست نداشت که داداش سیاوش باشه بلکه می خواست فقط و فقط سیاوش مینا باشه . هر وقت که می خواست این و بهش بگه خجالت می کشید و حرفش و قطع می کرد .

جشن پایان دانشگاه بود و اون مراسم مخصوص احدا مدارک . شب قبل مینا زنگ زد و از سیاوش خواست صبح بیاد دنباش تا با هم برن دانشگاه ، سیاوش هم قبول کرد . وقتی مینا سوار ماشین شد تصمیم داشت حرف دلش رو بزنه اما بازم خجالت کشید و حرفی نزد . مینا که متوجه شد سیاوش می خواست حرفی بزنه گفت : داداشی چرا اون چیزی رو که می خواستی بگی نمی گی . اما سیاوش گفت : خواستم بگم امورز خیلی ماه شدی ، شاید اگه الان ماه اینجا بود و تو رو میدی بهت حسودی می کرد .

وقتی مراسم تموم شد همه بیرون سالن وایساده بودن و از هم دیگه خداحافظی می کردن . وقتی سیاوش مینا با هم روبه رو شدن اشک گوشه چشم جفتشون حلقه زد و نتونستن چیزی بگن ، بعد از چند لحظه مینا گفت : چته داداشی چرا ناراحتی ، بلاخره هر سلامی یه خداحافظی هم داره و الان موقع همون خداحافظیه . اما قبل از اینکه بریم میخواستم بدونی که تو بهترین داداشی دنیایی .

توی راه به این فکر می کرد که هشت ماه از اون روزی که مینا رو ندیده گذشته . اما می تونست اینجوری نباشه به خودش گفت : ای کاش اون رو خجالت نمی کشیدم و تمام حرف دلم رو می زدم . وقتی در و باز کرد پاکتی رو که روی پادری افتاده بود و برداشتن و دیده . اب دهنش خشک شد و دست و پاش لرزیدن . اصلا باورش نمی شد اون پاکت از طرف مینا بود . روش نوشته بود : سلام داداش سیاوش اومدم ببینمت اما نبودی . می خوام بگم  خیلی بی معرفتی که توی این هشت ماه حتی یه خبر از ابجی مینات نگرفتی . من خیلی منتظرت بودم اما خبری نشد . الان هم اومدم بگم اخر هفته عروسیمه دوست دارم تو هم بیای . اخه من که بجز تو داداش دیگه ای که ندارم . اگه بیای من و خوشحال می کنی .

نمی تونس بله گفتن مینا رو به کس دیگه ببینه اما تصمیم گرفت بره و مینا رو خوشحال کنه اخه مینا داداشی جز اون نداشت . موقع خوندن خطبه بغض گلوشو گرفته بود و اشک گوشه چشماش جمع شده بود اما نمیتونست کاری کنه . وقتی مینا تو چشمای اون نگاه کرد و بله رو گفته دیگه نتونست طاقت بیاره و کادویی رو که برای مینا گرفته بود گذاشت روی میزو از سالن خارج شد . توی راه خودش و لعنت می کرد و می گفت : ای کاش اون روز خجالت نمی کشیدم و حرف دلم رو میزدم .

ساعت از نیمه شب گذشته بود که محمد زنگ زد و گفت : امروز صبح مینا تصادف کرده و فوت شده  فردا هم مراسم تشییع برگذار می شه اگه خواستی بیا . اصلا باورش نمیشد این اتفاق برای مینا افتاده تا اینکه صبح شد و توی بهشت زهرا جنازه مینا رو دید . در حالی که به درخت کاجی که کناره قبر مینا بود تکیه داده بود اشک می ریخت و خاطراتی که با ابجی مینا داشت مرور می کرد . آرزوی داشت مینا زنده بود تا یه بار دیگه بهش بگه داداش سیاوش اما حیف که نمیشه چون این مرام روزگار بود . بعد از مراسم توی بهشت زهرا همه به طرف خونه راه افتادن تا بقیه مراسم رو اونجا برگذار کنن . وقتی رسیدن پریسا خواهر مینا رو به مهمون ها گفت : می خوام کاری بکنم که غیر منتظرس اما این خواسته خود مینا بود که قبل از فوتش توی بیمارستان از من خواست انجام بدم . راستش می خوام خاطرات مینا رو که توی دفتر خاطراتش نوشته رو براتون بخونم . در حالی که همه سکوت کرده بودن پریسا شروع کرد : تو همون بر خورد اول وقتی جلوی در کلاس دیدمش عاشقش شدم . مطمعنم اگه لیلی اینجا بود و عشق من به سیاوش رو میدید بهم حسودی می کرد . می خواستم موقع خارج شدن از کلاس برم و بهش بگم که عاشقش شدم اما خجالت کشدم یا شایدم ترسیدم که مسخرم کنه . ......................

در اخر از همه ی شما عزیزانی که ما رو نقد می کنید و باعث بهتر شدن ما میشید تشکر می کنم .